اعتصاب غذای سهیل عربی در اعتراض به تهدید و پرونده‌سازی اطلاعات سپاه علیه اعضای خانواده‌اش

سهیل عربی که از  آبان ماه ۱۳۹۲ به دلیل انتشار عقایدش در فیسبوک، زندانی است، با انتشار نامه‌ای سرگشاده از زندان اوین اعلام کرد از روز دوم شهریور در اعتراض به «پرونده‌سازی نیروهای امنیتی سپاه پاسداران برای اعضای خانواده‌اش» دست به اعتصاب غذا زده و تا تبرئه مادر و مادر همسرش، به اعتصاب غذای خود پایان نخواهد داد.

سهیل عربی در نامه‌ای که در اختیار کمپین قرار گرفته، از آزار و اذیت خانواده‌اش از سوی اطلاعات سپاه پاسداران و همچنین صدور حکم محکومیت برای همسر و مادر همسرش خبر داد. سهیل عربی در نامه اعلام اعتصاب غذایش در روز دوم شهریور بدون اشاره به نام سپاه پاسداران که مسئولیت ضابط پرونده او و همسرش را به عهده دارد، نیروهای امنیتی را متهم کرد که خانواده‌اش را تهدید کرده‌اند و تلفن‌ها و اکانت‌های آنان را در فضای مجازی، به صورت غیرقانونی شنود و هک کرده‌اند. این زندانی عقیدتی نوشت: «تلفن‌ها شنود می‌شود، اکانت ها هک، خانواده تهدید می‌شود، نسترن بازجویی و محکوم. دست از شکنجه و آزار معشوقم بردارید، همه اش تقصیر من است، آری تقصیر من.»

نسترن نعیمی، همسر سهیل عربی، روز نهم مرداد به اتهام «ارتباط با رسانه‌های خارج کشور» از سوی اطلاعات سپاه بازداشت شد. سهیل عربی پس از بازداشت همسرش، در روز دهم مرداد نیز با خواسته آزادی همسرش اعتصاب غذا کرد ولی با آزادی همسرش با قرار وثیقه در روز شانزدهم مرداد به اعتصاب غذای خود پایان داد.

یک منبع مطلع نزدیک به زندانیان سیاسی، به کمپین گفت اطلاعات سپاه پاسداران پس از آزادی نسترن نعیمی با قرار وثیقه، با احضارهای تلفنی و بازجویی، او را تهدید کرده‌اند که پرونده او و مادرش را به دادگاه خواهند فرستاد. این منبع به کمپین گفت سهیل عربی پس از مطلع شدن از این آزارها، دست به اعتصاب غذا زده است.

منبع مطلع در پاسخ به جزئیات اتهامات همسر سهیل عربی و دلیل بازداشتشان به کمپین گفت ماموران امنیتی سپاه پاسداران خانواده سهیل عربی را تهدید کرده‌اند که اطلاع‌رسانی درباره پرونده جرم آنان را سنگین‌تر خواهد کرد: «همسر سهیل بعد از آزادی جرات نکرده با کسی صحبت کند، چون اتهامشان هم به نوعی به ارتباط با رسانه‌ها ربط دارد، اینها بیشتر از همه زمانی عصبانی شدند که اطلاع‌رسانی و دوندگی‌های نسترن باعث شکستن حکم اعدام شد و بعد از آن هم و نسترن و وکلای سهیل از دو تا از سایت‌های سپاه به جرم توهین و دروغ شکایت کردند، ماموران از همان زمان کینه به دل گرفتند و مرتب احضار و تلفن می‌زدند، یک روز وعده آزادی سهیل می‌دادند و یک روز تهدید به بازداشت نسترن، الان هم به نسترن گفتند هر خبری از این پرونده بیرون برود، مسئولش تو هستی و جرمت سنگین‌تر می‌شود و برای همین حتی تلفنش را هم عوض کرده.»

سهیل عربی در چهار سال گذشته، به دلیل زندانی بودن، تنها توانسته است دختر ده ساله‌اش را در سالن ملاقات ببیند، او در نامه اعلام اعتصاب غذایش از زندان اوین با اشاره به این محرومیت نوشت تا تبرئه همسر و مادر همسرش به اعتصاب غذای خود ادامه خواهد داد: «چهار جشن تولدم را پشت میله های زندان گذراندم، دخترم چهار سال است که تمام خاطراتش با من در سالن ملاقات اوین است، تمام ظلم‌هایی که در حق من شد را بخشیدم اما هرگز نمی‌توانم در برابر آزارهای مضاعف و ناحقی که به خانواده‌ام می‌کنید سکوت کنم. اعتصاب غذا میکنم و خواسته‌ام تبرئه مادر همسرم و همسرم، عزیزترینم نسترن نعیمی ست.»

سهیل عربی، عکاسی که اینک ۳۲ ساله است، در شانزدهم آبان ۱۳۹۲ به دلیل مطالبی که در صفحۀ فیسبوک خود منتشر کرده بود، توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران بازداشت شد. او در شعبۀ ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به دلیل نوشته هایش در فیسبوک به اتهام  سب النبی (توهین به پیامبر) به اعدام محکوم شد

با تلاش وکلا و خانواده سهیل عربی و رسانه ای شدن پرونده، درخواست اعاده دادرسی سهیل عربی از سوی دیوان عالی کشور پذیرفته شد و شعبه ۳۴ دیوان عالی کشور حکم اعدام را لغو کرد و پرونده را برای رسیدگی مجدد به یکی از دادگاه های بدوی فرستاد. این دادگاه در رسیدگی مجدد اتهام ساب النبی (دشنام به پیامبر) را حذف کرد و آقای عربی را به هفت سال و نیم زندان و دو سال تحقیقات مذهبی (برای اثبات پشیمانی) و دو سال ممنوع الخروجی پس از آزادی محکوم کرد.

سهیل عربی همچنین  در اردیبهشت ۱۳۹۳ به اتهام توهین به رییس دانشگاه علامه طباطبایی، آیت الله جنتی و حداد عادل از طریق نوشته هایش در فیسبوک در شعبه ۱۰ دادگاه ویژۀ کارکنان دولت به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد. او همچنین در شهریور ۱۳۹۳ به اتهام توهین به علی خامنه ای، رهبر انقلاب و تبلیغ علیه نظام در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۳ سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به فاصله کوتاهی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تایید شد و علیرغم پیگیری وکلا و خانواده، این پرونده ها هنوز با هم ادغام و تجمیع نشده است.

06.06.96

این نوشته در نامه ها ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.